• چهارشنبه ۱۹ اردیبهشت ماه، ۱۳۹۷ - ۰۸:۲۶
  • دسته بندی : فرهنگی و هنری
  • کد خبر : 972-2694-5
  • خبرنگار : 911201
  • منبع خبر : گزارش

واکاوی شکاف‌های عمیق اجتماعی در "لاتاری"

ایسنا، منطقه ایلام - یادداشت

حمید حیدرپناه - جامعه‌شناس

این روزها در سینماهای کشور و خصوصا سینما فرهنگ ایلام، شاهد اکران "لاتاری " سومین فیلم سینمایی "محمدحسن مهدویان" بعد از "ایستاده در غبار" و "ماجرای نیمروز"  هستیم .
آغاز فیلم که مستندگونه زندگی روزمره انسان ها در هیاهوی شهر را به نمایش می گذارد، به مخاطب نوید تماشای یک فیلم اجتماعی را می دهد .
سوژه اصلی فیلم دختر و پسر جوانی(نوشین و امیرعلی) هستند که در آستانه ازدواج و در سودای رفتن از ایران به واسطه شرکت در لاتاری(قرعه کشی جهت اخذ اقامت در آمریکا) هستند و البته در این راه با مخالفت خانواده ها و مشکلات اقتصادی پدر دختر و زندانی شدن برادرش به واسطه بدهکاری مواجه هستند .
ورود یک جوان بنام "سامی" و ارتباطش با پدر نوشین، زمینه ساز رفتن او به دبی به بهانه اشتغال به عنوان حسابدار با درآمد بالا، فیلم را وارد فضایی تازه می کند که با خودکشی نوشین در دبی، امیرعلی عاشق را دیوانه وار برای یافتن علت مرگ او به تکاپو می اندازد و بعد از آن فیلم به سمت و سوی اکشن، سیاسی و امنیتی می رود که جهت لو ندادن پایان فیلم از شرح آن خودداری می شود .
اما یکی از مهمترین بحث ها روی این فیلم این بود که لاتاری فیلمی اجتماعی است یا سیاسی و ایدئولوژیک؟
جاهایی که شاهد تقابل دو رزمنده سابق که یکی مسیر زندگی معمولی و حضور در مسجد و مربیگری بچه های محل را در پیش گرفته(حاج موسی با بازی هادی حجازی فر) و دیگری که مامور امنیتی شده(حاج مرتضی با بازی حمید فرخ نژاد)، فیلم سیاسی می شود و حتی نقدهای تیزی هم به مقوله امنیت ملی و مصلحت گرایی و... دارد، هرچند در سکانس های بعدی به نوعی جبران می کند !
تقابل دو نگاه متفاوت که پیشتر در "آژانس شیشه ای" حاتمی کیا دیده بودیم و تا حدی حاج موسی همان حاج کاظم است .

ورود " قیصرگونه" حاج موسی به همراه امیرعلی  به خاک امارات و نمایش برخی شیوخ دبی به عنوان انسان هایی راحت طلب و هوس باز که در نهایت با خشم غیرت ایرانی مواجه می شوند کمی فضای فیلم را سطحی و عام پسند کرده است .
اینکه لاتاری اصالتا فیلمی اجتماعی است اما عمیق نمی شود را نمی توان پذیرفت، انتظار اینکه کارگردان همچون یک متخصص یا ژورنالیست در خصوص سوژه بحث تحلیل کند، انتظار درستی نیست .
وظیفه فیلمساز ایجاد تلنگر است و این مخاطب یا متخصص است که باید روی سوژه عمیق شود و انبوهی از سوال را ایجاد کند .
اینکه چرا جوانان ما تمایل زیادی به لاتاری دارند و زندگی رویایی شان را در آن سوی آب ها جستجو می کنند؟
در حال حاضر چه تعداد از خانواده های ایرانی در طبقه های مختلف در صف انتظار مهاجرت هستند؟
انتظار جوانان امروزی از زندگی ایده آل در کشور چیست؟
شکاف های اجتماعی و فاصله طبقاتی چه میزان در جامعه امروز ما نمایان است؟
چه چیزی باعث شد پدری ناموسش(دخترش) را به سوی سرنوشتی نامعلوم بفرستد؟
اصلا انسان های آن سوی مرز هیولا و تشنه و هوس باز !
عامل محرک حرکت طعمه های ما به سوی هیولا چیست؟
جایگاه کلیدی فقر در همه این رخدادها کجاست؟
آن شیخ نشین هوس باز مستوجب مجازات بود؟  پدر نوشین چطور؟
و بسیاری سوالات دیگر که ذهن مخاطب را درگیر تامل در وضعیت فعلی جامعه در حوزه های مختلف فرهنگی و اجتماعی می کند .
در مجموع لاتاری فیلمی نسبتا خوب و قابل قبول است، حداقل ارزش دیدن دارد .


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: