• پنجشنبه ۱۹ بهمن ماه، ۱۳۹۶ - ۰۹:۴۱
  • دسته بندی : اقتصادی
  • کد خبر : 9611-6190-5
  • خبرنگار : 911201
  • منبع خبر : گزارش

رونق تولید یا پول‌پاشی؟

ایسنا، منطقه ایلام - یادداشت

دکتر احسان طاهری – مدرس اقتصاد

چندی است که بحث رونق تولید و به دنبال آن تقویت اشتغال در دستور کار دولت و سازمان‌های تابعه آن قرار گرفته است که علی‌الظاهر تصمیمی مناسب و بجا به نظر می‌رسد اما نحوه اجرای این طرح، مسئله ای است که اگر به آن توجه نشود، نه تنها سبب افزایش تولید و اشتغال نخواهد شد، بلکه تنها معوقات بانکی را افزایش داده و فرصت‌های کلیدی برای رشد اقتصادی از بین می‌برد .

صنایع متعددی در استان وجود دارند که به دلیل برخی مشکلات از قبیل کارایی اقتصادی پایین و یا فقدان مطالعه بازار، دچار رکود شده اند و به دنبال آن به تعدیل نیرو دست زده اند؛ یعنی ثمره ی سرمایه گذاری آنها، تنها اتلاف منابع بوده و اخراج نیروی کار. حال تعدادی از این صنایع (نه همه آنها)، از فرصت پیش آمده توسط دولت استفاده کرده و به دنبال آن هستند تا با موج سواری بر روی شعار تولید و اشتغال، منابع مالی مجددی را به طرح های خود تزریق نمایند .

در شرایط فعلی که اشتغال دولتی جوابگوی تعداد بیکاران نیست و بیشتر جوانان استان به دنبال اندک سرمایه ای هستند تا با راه‌اندازی یک کسب و کار، بتوانند وضعیت اقتصادی خود را بهبود بخشند، وجود طرح های ناکارای اقتصادی در استان سبب شده تا نه تنها بازپرداخت وام‌های قبلی آنها به سیستم بانکی انجام نشود، بلکه مقداری از منابع مالی جدید نیز به آنها اختصاص یابد و یا به عبارت دقیق تر فرصت اقتصادی موجود برای جوانان به آنها تعلق بگیرد. به عینه می توان دید که جوانان بسیاری در استان برای دریافت وام هایی در حد 50 میلیون تومان برای ایجاد کسب و کار دچار مشکل هستند، اما طرح های دیگر با وام های میلیاردی، توانایی ایجاد اشتغال چندانی را ندارند و پس از مدتی با بهانه های واهی، به دنبال مخفی کردن ناکارایی خود و دریافت وام های بیشتر هستند .

در واقع مسئولین ارشد استان بایستی به این نکته توجه داشته باشند که منابع در اختیار بانک های استان محدود است و روز به روز هم با افزایش معوقات بانکی، میزان آن کمتر می ‌شود؛ لذا بایستی برای اختصاص هر مقدار تسهیلات به کسب و کارهای سابق و یا جدید، توجیه کاملا اقتصادی و مالی وجود داشته باشد و همچنین مطالعه بازار مطابق با واقعیت انجام شود تا هم این تسهیلات در موعد مقرر بازپرداخت شوند و بتوانند در اختیار دیگر تولیدکنندگان قرار گیرند و هم اینکه میزان تولید و اشتغال بصورت پایدار افزایش یابد؛ نه اینکه تنها معوقات بانکی بیشتر شود و نیروی کار نیز پس از مدتی اخراج گردد .

  به عبارت دیگر تصمیم گیری ها در این زمینه باید جدا از فشارهای سیاسی و صرفا بر اساس معیارهای اقتصادی انجام شود. در حقیقت همانطور که در یادداشتهای قبلی نیز توسط نگارنده تذکر داده شد، تزریق منابع مالی ممکن است شرط لازم برای افزایش تولید و اشتغال باشد، اما شرط کافی نخواهد بود و در صورت عدم مدیریت صحیح، نتیجه مورد نظر را ایجاد نخواهد کرد و تنها سبب اتلاف منابع شده و فرصت‌های موجود برای رشد و توسعه استان را از بین می‌برد.


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: