• دوشنبه ۲۹ آبان ماه، ۱۳۹۶ - ۱۳:۴۱
  • دسته بندی : اجتماعی
  • کد خبر : 968-25690-5
  • خبرنگار : 911201
  • منبع خبر : گزارش

کردها، زلزله و سیاست

ایسنا – منطقه ایلام

خداداد ابراهیمی – روزنامه‌نگار

جورج ریترز جامعه شناس آمریکایی می‌گوید : "کُردها ﺗﻤﺎﻡ ﻣﺮﮒ ﻫﺎ ﺭﺍ ﺗﺠﺮﺑﻪ ﮐﺮﺩﻩﺍﻧﺪ ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﻃﻮﻝ ﺗﺎﺭﯾﺦ ﻫﯿﭻ كُردي ﺍﺯ ﺗﺮﺱ ﻧﻤﺮﺩﻩ است ."

در این میان کُردهای ایلام، کرمانشاه و کردستان، درطول تاریخ، همواره میهن دوستی را با سلحشوری و مرزداری خود بروز داده‌اند و دربرابر دشمن،  نستوه و متهور جنگیده‌اند، آنان همواره با فراز وفرودهای زندگی با صبوری و نجابت رویارویی داشته‌اند. تاجایی که همه مرگ‌ها را تجربه کرده‌اند .

وحالا این روزها، کُردهای غرب ایران،کُردهای کرمانشاه، کردهای " دالاهو " مرگ در زلزله را نیز تجربه می‌کنند. راستی کُردها چه به کَرات مُرده‌اند

و چه بسیار درتاریخ زنده اند  

واما چه شبیه‌اند به هم؛ جنگ و زلزله !

  جنگ ، بحران و خونبازی دارد، زلزله نیز هم، جنگ، پُشته هایی از کُشته ها دارد، زلزله نیز هم، در جنگ وزلزله ازنگاه مردم، قهرمانان وشِبه قهرمانانی، ظهور وافول می کنند اما تنها این ایثارگران و شاهدانند که به عنوان قهرمانان واقعی درذهنشان مانا خواهندشد. درجنگ عده‌ای خود را مَرد خط مُقدم جبهه می دانند اما حتی در پشت جبهه هم تاب  نمی‌آورند. اینجاست که تنها مدافعان واقعی وطن، باخلق حماسه ها، برای همیشه در تاریخ ماندگار می‌شوند .

در جنگ ، سیاست کمرنگ می‌شود اما محو نمی‌شود. سیاستمداران در بحبوحه‌ی نبرد با دشمن ، جنگی ازنوعی دیگر طراحی می‌کنند؛جنگ قدرت. و این بدان مفهوم است که سیاست همواره درهمه جا هست. در تاریکی جنگ ، در روشنای صلح ، در دهشتناکی زلزله .

در زلزله همگان ، به هر طریقی ، نوع دوستی خود را بروز می‌دهند. همه می‌خواهند قهرمان باشند، همه می‌خواهند محبوب مردم باشند؛

هنرپیشه‌ها، کُشتی‌گیرها، فوتبالیست‌ها، نمایندگان مجلس و افزونتر ازبقیه، سیاستمداران !

  راستی کسی که در خونبارش زلزله، با کُشته‌ها وپُشته‌ها عکس سِلفی می‌گیرد محبوب مردم است؟

کسی که کمک‌های مردمی را به یغما می‌برد چطور؟

  مدیران کانال های تلگرامی که برای افزایش ممبرها، عکس‌های جعلی، خبرهای مأیوس کننده و تصاویر زلزله‌های کشورهای دیگر را منتشر می‌کند چطور؟

  رسانه‌ای که جنازه های زنان و کودکان زلزله زده را به نمایش می گذارد، محبوب است؟ مسئولی که درجلسه ستاد بحران زلزله، به نحو نمایشی به کارکنان زیر مجموعه خود امر و نهی می کند، توپ وتشر می‌زند، محبوب می‌شود؟

ازکنار همه این وقایع که بگذریم ، یک اتفاق مهم مُسَجَل می‌شود ؛

  مردم به فراست دریافته اند که زلزله‌ی

 " سرپُل ذهاب " کرمانشاه، سخت ،رنگ سیاست به خود گرفته است وپس لرزه‌های دعواهای سیاسیون ، آن ها را می‌آزارد. سیاستمداران ، زلزله را بهترین زمان برای تسویه حساب‌های سیاسی و جناحی تلقی می‌کنند.منتقدان دولت ، در رسانه های حامی خود، فرمانداران واستانداران را بی‌کفایت ، دستپاچه و بی‌تدبیر خطاب می‌کنند. حامیان دولت، دولت‌های گذشته را مسبب ویرانی های زلزله معرفی می‌کنند ؛

" مسکن مهر، گورستان زلزله زدگان ."

یکی برای حضور مسئولان بردیوار تَرَک خورده ی شهرزلزله زده، تابلوی خیرمقدم نصب می کند، دیگری هم می‌نویسد :

- شب به خیر آقای رئیس بپا خاکی نشوی ...!

  و این بدان مفهوم است که دراین روزهای ویرانی و آوارگی ، آوار سیاست، آوار قهرمان پروری و آوار فریبکاری ونیرنگ، بیشتر از آوار زلزله روح و جان مردم را نشانه گرفته ست.یعنی اینکه حاشیه های سیاسی و دعواهای جناحی ، متنِ فاجعه زلزله و الزامات مدیریت بحران را به فراموشی سپارده است .

دراین گیرودار، به یاد بیاوریم که درجنگ تحمیلی،همه برای همه شهید می شدند، کسی به فکرقهرمانی وسیاست بازی نبود. درزلزله ی جنگ، ما هشت ریشتر بحران را تجربه کردیم. با هشت ریشتر وضعیت قرمز نلرزیدیم ، نترسیدیم، حتی خَم به اَبرو نیاوردیم.  جنگ که آمد ، آژیرهای قرمز ، اضطراب های زرد و انتظار های سفید را با خود آورد.هشت ریشتر زلزله جنگ که آمد، موشک ها پس لرزه آوردند ، "میگ" ها پس لرزه آوردند، "میراژ" ها پس لرزه ، "آواکس" ها پس لرزه آوردند.جنگ هزاران پس لرزه داشت ، هزاران تخلیه شهر، هزاران آوارگی ،  هزاران مقاومت، هزاران پایداری. و حالا زلزله ی  سَرپُل ذهاب کرمانشاه هفت ریشتر بحران به ارمغان آورده است. سقف ها فرو ریخته اند، دیوارها آوارشده اند، کُردهای نجیب دالاهو، زیر کوهی از آوار ها ، مرگ را تجربه کرده اند آنگونه که زمین از شگفتی این همه ویرانی، دهان باز کرده ست و مردمان سوگوار زاگرس، زیر سقف آسمان ، ستاره های امید را جستجو می کنند.دقایق پراضطراب را می شمارند، ثانیه های سنگین را

مردم اما با نوع دوستی خود،باهمبستگی ملی وانسجام قومی چه نیکو، همدلی را و ایثار را به نمایش می گذارند !

  یعنی اینکه همه ی ایرانیان، کُردها را دوست دارند. یعنی اینکه زاگروسیان، جاودانه ی حماسه ها و بحران ها هستند. آنان به خوبی می دانند دوستان خدا، مُقربان اویند و هر آینه به سُنت ابتلا دچار می شوند؛

" هرکه دراین بزم مقرب تر است جام بلا بیشترش می‌دهند "

آنان خوب می دانند که آسمان خانه همیشه آفتابی نیست. گاهی ابرهای تیره بی آنکه انتظارشان را داشته باشیم ظاهر می‌شوند و گرمی خانه را می‌گیرند .

القصه آن سان که درطول 8 سال دربرابر 8 ریشتر زلزله جنگ ، نستوه و سرافراز ایستادگی کردیم، بحران این 7 ریشتر زمین لرزه گُسل زاگرس را نیز با همبستگی ملی به زانو در می‌آوریم. وبه خاطر بسپاریم که زلزله و بحران‌هایش هم با تمام نامرادی‌هایش، پایان می یابند ، لذا به نوید آسمانی آن عزیز بالا دست امیدوارباشیم که فرموده :

 « اِن مَعَ العُسر یُسرا »


انتهای پیام

ارسال خبر به دوستان

* گیرنده(ها):

آدرس ایمیل ها را با علامت کاما از هم جدا نمایید. (حداکثر 3 آدرس پست الکترونیکی گیرنده را وارد نمایید)
متن ارسال:

ارسال نظر

نام و نام خانوادگی:
آدرس سایت شما:
* آدرس پست الکترونیکی:
* متن:
* کد مقابل را وارد نمایید: